Pendong Pis!

Pagmasdan nang mabuti ang mga sumusunod na litrato. Pansinin ano meron (o wala) sa kanilang lahat.

Vin Diesel

Derek Ramsay

Samuel L. Jackson

Dwayne "The Rock" Johnson

Bruce Willis

"Lahat sila, lalaki?"...umm, oo, pero hindi iyon ang gusto kong punahin.
"Aaaah, edi lahat sila, artistang lalaki?"...tama rin 'yon, pero hindi pa rin iyon.
"Alam ko na! Lahat sila, gwapong artistang lalaki! <3" Sasapakin na kita, ang kulit mo ah. Sabing pagmasdan nang mabuti eh!

"Alam ko na talaga: Lahat sila, successful na gwapong, artisang lalaki!"
Nakanambugi naman o.

Bakit kapag artista, matagal itong mapansin, pero kapag ordinaryong tao, napakabilis?
LAHAT SILA, KALBO!

(Okay, si Derek medyo hindi, pero kalbo na rin yan!)

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Tuwing nagpapakalbo ako, madalas akong natatanong, "Mico, bakit ka nagpakalbo?!". Madalas kong sagot, "bakit hindi?" para matahimik lang sila. Sa dami na ng mga dahilang aking naibigay, nauubusan na ako ng sasabihin. Heto ang ilang halimbawa ng mga dahilan aking madalas binibigay:

"Aaah, kasi nakidnap ako ng White Lotus sa Avatar, ako na raw ang susunod na Avatar."
"Kasi tinatawag na ako ng mga Shaolin na monghe sa China, kukunin daw nila ako bilang susunod na Bruce Lee."
"Dahil ang plural ng cactus ay cactii. " (Ano raw?! BOOM! Matinik ka, pickup!)

Ilang daantaon na siguro ang nakalipas mula noong pinakaunang napagtripan ang mga kalbo, ngunit hanggang ngayon, habang ako'y nagcocommute sa araw-araw na pagpasok sa klase, ay nakaririnig pa rin ako ng ilang pagloko sa aming natitirang buhok. Sandaang bata na siguro ang minura ako dahil napitik sila ng kaibigan nila dahil napadaan ako habang naglalaro sila ng "Pendong Pis" sa MRT. Isang aktuwal na nangyari sa akin isang linggo lamang ang nakalipas:

*Setting: Isang jeep sa may pasay, isang mainit na umaga.*
Nakaupo ako sa bandang gitna ng jeep, sa kaliwang banda. Katapat ko ang isang nanay kasama ang kanyang anak na malikot at ayaw umupo.

Nanay: "Anak, kapag naglikot ka pa, kita mo 'yang kalbo sa harap mo? (sabay turo sa akin) Kukunin ka niyan kapag makulit ka."

Sakto naman at napatingin ako, at dahil mainit at itim pa ang damit kong suot noong araw na iyon, nakasimangot ako. Nagkatinginan kami noong bata na iyon, at isipin mo, UMIYAK SIYA. Hindi lang basta iyak, humahagulgol pa. Taob ang mga soap opera sa GMA sa iyak nung bata. Hindi ko malaman kung matatawa ba ako dahil sa nangyari, o maiirita dahil nagamit ako nung nanay ng bata, wala man lang talent fee!

Pero seryoso na. Matagal ko nang pinaghandaan ko ang tanong na ito na madalas bumabagabag sa isipan ng ibang taong nakakikita sa mahaba at kulot kong buhok. At due to popular demand, sasagutin ko na ang inyong mga nagliliyab na tanong sa pamamagitan ng blog na ito.

Iisa lang naman ang dahilan ko bakit ako nagpapakalbo: maraming benepisyo ang pagpapakalbo.
Hindi ka naniniwala?

*drum roll, please*

Mico Maglaque, in association with Universal Studios, inc., proudly presents...



"Ang mga Benepisyo ng Pagpapakalbo" ni Mico Maglaque.

1) Nakatutulong sa ating kapaligiran at inang kalikasan ang aking pagpakalbo.
Inang kalikasan?! Buhok? Oo, sa maniwala kayo o sa hindi, nakatutulong sa inang kalisakasan ang pagpapakalbo, ngunit, upang mapaliwanag ko ito ng maayos, kakailanganin natin ang tulong ng kaunting physics. 

Isipin mo na ang ulo ko, kapag kalbo, ay katulad nitong bakal na bola na ito:

Oo, ganyan rin kakintab ang ulo ko kapag bagong kalbo.

Pansinin na dahil makinis at pabilog ang ibabaw ng bolang ito, kapag ito'y gumalaw sa ere, dumadaplis lamang ang hangin dito. Tingnan ang sumusunod na litrato:

Isipin na hangin ang mga pulang linya.

Ang pangyayaring ito ay resulta ng aerodynamics, kung saan isa sa mga teorya na bahagi nito ay mas kaunti ang air resistance na sumasalubong ng isang bagay kapag ang hugis nito ay streamlined o hindi sagabal sa daloy ng hangin kapag ito'y gumagalaw. Eh ano naman koneksyon ng pagiging aerodynamic ng ulo ko kay inang kalikasan?!

Simple lang. Dahil aerodynamic ang ulo ko, mas kaunting pagsisikap ang aking kailangan upang gumalaw. Dahil mas kaunting pagsisikap o effort ang aking kailangan upang gumalaw, mas kaunting enerhiya ang aking kailangan upang gumalaw. Dahil mas kaunting enerhiya ang aking kailangan, mas kaunting pagkain ang aking kailangan kainin na magbibigay ng enerhiya sa aking katawan upang gumalaw. Dahil mas kaunting enerhiya ang nagagamit ko, mas kaunti ang init ng katawan ko na nalilipat sa kapaligiran, at dahil dito, nabawasan ko ang kabuuang temperatura sa mundo, at makakatulong ito sa pagsupil ng global warming. Dahil rin mas kaunting pagkain ang aking kailangan kainin, mas kaunting hayop ang kailangang patayin upang pakainin ako, at dahil nabawasan ang bilang ng mga hayop na kailangang patayin upang pakainin ako, mas may pagkakataon silang magparami, at maraming benepisyo ito sa mga nagaalaga ng hayop.

Titigil muna ako rito, dahil napakahaba ng koneksyon ng ulo ko at ng mundo, pero ang punto, nakatutulong ako sa inang kalikasan, sa gusto o sa ayaw ninyo.

2) Maganda itong panimula ng usapan.
Dahil minsan lamang ako magpakalbo (tingnan mamaya ang #5), isang malaking misteryo sa mga taong minsan lang makakita sa akin kung bakit ako nagpapakalbo. At tulad ng ginagawa ko ngayon, malayo ang nararating ng usapan tungkol lamang sa aking gawain. Ayos.

3) Nakadaragdag ito sa aking proteksyon kapag nagcocommute ako.
Tulad ng nabanggit ko nangyari sa jeep kanina, ang mga kalbo ay madalas nakikita bilang masasamang-loob tulad ng holdaper o kidnapper. Hindi ka mag-aangas sa lalaking itim ang damit , nakasimangot, at kalbo.

Lalo na kapag kasimpogi mo si Bruce Willis

4) Dahil ayon sa aking tapat na barbero, mas diretso raw ang tubo ng buhok mo kapag ikaw ay nagpapakalbo.
Saksi ako sa pangyayaring ito. Mula ikaanim na baiting hanggang ngayon ay nagpapakalbo ako, at napansin ko rin naman na mas diretso nga ang tubo ng buhok ko kung ikukumpara sa buhok ko bago pa man ako nagpakalbo.

5) Mas nakatitipid ako sa pagupit.
Dahil sagad sa aking ulo ang kadalasang pagkalbo sa akin, mas matagal tumubo ang aking buhok hanggang sa punto na kailangan ko nanaman itong pagupitan At dahil mas matagal ang panahon bago pa man ako magpagupit ulit, mas kaunti ang nagagastos ko kada buwan.


Iilan lamang ito sa mga rason kung bakit ako nagpapakalbo, ngunit sa tingin ko ay sapat na ito upang masagot ang inyong mga katanungan. Kapag may naisip pa akong mas malupit na dahilan, idadagdag ko rito.

Oo, at puwede rin ako maging successful, gwapo at lalaking artista tulad ng mga lalaki sa itaas.

-Myx.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Mga Sanggunian:
- www.google.com/imghp  para sa mga litrato
- ang aking lumang physics notebook noong nasa high school pa ako, para sa kahulugan ng aerodynamics

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Bonus Content para sa mga hindi matahimik:

FAQs, o "Frequently asked  questions" tungkol sa pagpapakalbo:
1) Gumagamit ka pa ba ng shampoo?
Oo, gumagamit pa ako ng shampoo. Gaano karami?  Maglagay ng isang limang-piso sa palad. Tantiyahin ang sukat o laki ng piso. Ganyan karami.
2) Mahangin ba?
Oo, mahangin. Sa unang gabi matapos akong kalbuhin ay sinisipon ako dahil sa lamig ng pakiramdam
3) Puwede pahawak?
Ayos lang, pero may service-charge na yan.

Um dia em o meu vida

Ola! Meu nome é Miguel Paolo A. Maglaque, mas eu chamo-me Mico. Eu tenho 18 anos. Eu mora em Cidade de Paranhaque, em o país das Filipinas.  Eu sou atualmente um aluno de Universidade de Ateneo de Manila, em meu primeiro ano em o curso ciência da computação. Este é um vislumbre de o meu vida.

Da esquerda para a direita, da cima para baixo: Eu e o meu irmãos, o Gino e a Bea; O meu pai e a minha madrasta; A minha mãe; Eu,os meus irmãos, e os meus primos; O meu cão, Kenneth.

Eu sou a segunda das três filhos. Eu tenho mais velho irmão e mais jovem irmã. O meu pai  é Gil R. Maglaque, tambêm a minha mae é chama-se Grace Downing. Eu tambêm tenho uma madrasta, chama-se Loreine. Eu  a chamo de irmã porque ela é ainda jovem.

Da esquerda para a direita: Eu e o meu kru em Muay Thai; Os meus guitarras, a Andrea e a Maria

Eu normalmente levanto-me às quatro e meia da manha, porque a minha primera aula é às sete horas da manha. A minha escola é duas horas longe de a minha casa. Eu às vezes comuto vou  a minha escola. Eu normalmente chego em a minha casa às sete horas da tarde.

No fim de semana, Eu levanto me tarde. Eu faço o meu lição de casa imediatamente. Se eu termino cedo, então eu faço os meus passatempo(s) favorito(s). Eu gusto música. O meu favorito artista musical é Carlos Santana. Eu jogo a guitarra, elétrico, acústico, ou baixo. Eu posso tambêm jogu a bateria e um pouco piano. Em esportes, eu  jogo futbol, um pouco espécie de refresco, tênis de mesa, e Muay Thai. Eu plano para se junto time de Muay Thai em o meu escola. Eu às vezes vou treino com eles depois o meu aula. Eu tambêm gusto jogo jogos de computador.

Os meus amigos mora em o meu prévio escola.

O meu "block" a partir de o meu escola agora

Os meus amigos moram o meu previo escola. Nos às vezes vou na centro comercial, porque nos estudamos em difrente escolas. Os meus amigos agora moram o meu Block em o meu escola. Nos vão na katipunan comer jantar às vezes. 


Isto é toda. Eu espero você gostei este pouco vislumbre da minha vida.

Kung NBBS mo 'to, MLMng MkukuH mo Ang NilikH ko.

Habang nasa jeep ako kaninang umaga ay bigla kong naalala ang tradisyon ng Abakada. Naalala ko rin bigla ang makabagong sining ng "rap" sa musika.

Hinamon ko ang sarili ko na gagawa ako ng rap, pero may halong abakada ang baybay,
bilang isang handog sa dalawang magkaibang bagay: Isang luma, at isang bago.

Heto ang malabong kinalabasan.
Oo, mukha siyang jejemon. Naiintindihan ko.

"NKKRap N PL Ako"

HiNMon ko Ang SRili Ko N GGW Ako ng Rp.
SinubuKn ko N Hindi kumuRp.
Heto Ang iSng Hmon ng PgsisiKp
N Aking HiNHRp.

SN Abutin ng mga bituin,
ang munti kong Awitin.
Dlhin ng uMagos na Hngin,
HngGng S mga bundok at ByByin.

HngGng S KTpuSn ng mundo
TTnDan mo Ang Awiting ito.
MuL S ISng Mg-AaRl ng Filipino
munting Aliw Ang Hndog S inyo


Eto BiNBS Mo N,
SN Ikaw ay lumiGY.
MPNgiti at MPTW
Ng munti kong nilikH.

Sa Himig ng isang Jeep

Ito ang unang pagkakataon ko na lumikha ng isang tula dahil ngayon lang ako nagkaron ng lakas ng loob at gana na lumikha ng isa. Paumanhin sa magiging kalalabasan nito dahil, sinasabi ko nga, unang subok palang 'to. 


Naisip ko ito habang nakasakay (at halos makatulog na) sa jeep kaninang umaga. 
Hahayaan ko na kayo na ang mag-isip ng maaaring interpretasyon nitong aking tula. Sa halip ay matutuwa pa nga ako kung makuha ninyo ang nais kong iparating.


Ito ay nasa "free verse", walang anumang eksaktong bilang ng pantig sa bawat linya, bagamat may apat na taludtod sa bawat saknong.

"Sa Himig ng Isang Jeep"

I.

Umaalingasaw, sumisingaw,

Sampal ng hangin na sumasayaw.

Sa init, pati pawis kayang magtampisaw!

Ito ang paglalakbay ko araw-araw.

II.

Mula Parañaque hanggang Quezon,
sa saliw ng bagyo, tag-init at ambon,
Maging maingat ngunit dapat mahinahon,
Ito ang paglalakbay ko hanggang makarating doon


III.
Apat na umiikot na gulong,
Apat na bag pati at ang aking payong,
Apat na sakay hanggang sa estasyon,
Ito ang paglalakbay kong magpapatuloy. Padayon.

Mga Kaisipan: March 4,2012

Iba na talaga ang trip ng mga tao ngayon.

Nakarinig ka na ba sa "dubstep"? Kung hindi, baka may ideya ka kung ano ang tunog kapag makakatanggap ka na ng text sa cellphone mo tapos may katabi kang speakers. Yung tipong "wab wab wab wab tatatatatatat tatatat...". Ngayon, samahan mo iyon ng matinong "hip hop" na "beat", at pratush! Nakagawa ka na ng pinakauna mong dubstep na kanta. 

Mahilig ka bang dumapa kung saan-saan? Baka gusto mong subukan ang "planking", o ang pagdapa  sa mga kakaibang lugar o puwesto, at sabay kuha ng litrato upang ipagyabang sa mundo na nakapili ka ng matinong lugar para panandaliang isubsob ang mukha mo. Ang hamon pa nga: pag mas malupit ang lugar na na-plank mo, mas magaling ka. Kalat ngayon sa internet ang mga litrato ng mga taong naka-plank sa mga kakaibang puwesto, tulad ng sa itaas ng karatula ng McDonald's, o di kaya ay sa itaas ng umaandar na kotse. 

Isang halimbawa ng "Planking"

Baka nagugutom ka na matapos mo mag-plank at makinig sa dubstep, kaya subukan mo naman ang Cinnamon Challenge. Simple lang naman ang hamon nito: Habang may kumukuha ng video mo, ikaw ay susubo ng isang kutsara ng purong cinnamon. Kung hindi ka pa nakakakita ng ulap na gawa sa pinaghalong cinnamon, luha, pawis, uhog, at laway, baka gusto mong panoorin ang mga video nito sa YouTube. 

Napansin ko na dahil malapit na naman ang bakasyon ay baka nangangailangan ka ng pera. Kumuha ka kaya ng "summer job". Heto ang ilan sa mga alam kong naghahanap ng mga bagong tauhan:

1) Bayad: P10,000/oras
Trabaho: Ikaw ang magiging kalang ng mga pumaparada na eroplano sa NAIA 3

2) Bayad: P15,000/oras
Trabaho: Tutulakin mo ang Anchor's Away sa Enchanted Kingdom.

3) Bayad: P20,000/oras
Trabaho: Hihilahin mo ang Roller Coaster sa Star City.

4) (eto seryoso na) Bayad: P20/oras
Trabaho: Ikaw ang magiging "model" ng mga tinitindang kabaong sa Funeraria La Paz sa may kanto

Hindi ka na hihingan ng anumang papeles, at maaari kang magtrabaho agad sa unang araw.

Hindi halatang hindi ko na mahintay ang nalalapit naming bakasyon.

-myx

Pinoy ka nga ba?

Sino o Ano na nga ba ang mga Pilipino ngayon?


Kung nagkataon man na isang araw ay malabo na ang kahulugan ng pagiging Pilipino, ito ang isang listahan ng mga bagay na sa tingin ko ay nakatitiyak ang pagiging isang Pilipino.


1) Mayroon kayong litrato ng "Last Supper" ni Da Vinci sa silid-kainan ninyo.
2) Katabi ng litratong ito ang isang higanteng pares ng kutsara at tinidor, na gawa sa kahoy.
3) Mayroon kayong Tito Boy o Tita Girlie sa pamilya.
4) Ang ibang palayaw sa inyo ay inuulit: Junjun, Lingling, Renren, atbp.
5) Hindi mawawala ang sawsawan tuwing oras ng kainan: Bagoong, toyo, suka...atbp.
6) Sa atin din (yata) nagmula ang mga kakaibang gawain kapag kumakain. Hal: Pinapalaman ang "ice cream" o sorbetes sa pandesal, sinasawsaw ang saging sa patis, atbp.
7) Sa isang pelikulang Pilipino, kapag may eksenang habulan ng kotse, kadalasan ay nakakabangga ng mga kahon ang mga kotse kapag dumaraan sa isang palengke.
8) Sa mga pampublikong lugar (o di kaya ay sa ibang bansa), alam mong may mga Pilipino sa lugar kapag may tumingin sa'yo matapos mo mag- "Pssssssssst!"
9) Kapag nasa isang hotel ka, inuuwi mo ang anumang libre sa kuwarto: Shampoo, sabon, tsinelas...lahat na!
10) Ang sukatan mo ng layo ay wala sa distansya. Ang sukatan mo ng layo ay kung gaano katagal kayo makakarating doon sa inyong ais puntahan.


Bonus: Mahilig ang mga Pilipino kumain. Mayroong Almusal, "brunch", Tanghalian, Meryenda, Hapunan, at "Midnight Snack". Hindi pa kasama rito ang mga pagkakataong wala kang magawa at naisip mo na lang buksan yung lalagyan ninyo ng pagkain.







Domestic Helper. Engineer. OFW. OCW. GRO. TNT. Caretaker. Manny Pacquiao. Charice Pempengco. Balut.




Ano-ano ang pagkakapareho ng mga salita sa itaas? Oo, lahat yan ay may bahid ng pagiging parte ng mga Pilipino. Sa totoo nga lang, diyan tayo nakikilala. Sa dami ng mga Pilipinong nakasaboy sa mundo, hindi kagulat-gulat na makilala tayo ng mundo. Mga Pilipino daw ang pinaka-hospitable na tao sa mundo. Kaya daw naimbento ang terminong "Filipino Hospitality".


Sa panahong ito, napansin ko na parami na ng parami ang nagma-migrate sa ibang bansa. Karamihan sa mga kilala ko ay napapadpad sa mga sumusunod na bansa: Canada, New Zealand, Germany, o kung saan mang lupalop ng mundo. Hindi ako magugulat, dahil kahit ako mismo, naisip ko na rin na umalis ng bansa. Hindi ko sila masisisi dahil minsan parang nakakawala na ng tiwala ang pag-unlad ng ating bansa. Pero hindi pa rin natin dapat kalimutan ang pagiging Pilipino, kahit nasa ibang lugar man tayo.

Pagiging Praktikal: Ang Opisyal na Bro Badyet (Isinalin sa Filipino)

Isang mahalagang dokumento mula sa amin ng barkada ko noong nasa highschool kami.
Isang mahalagang batayan na hanggang ngayon ay (sa tingin ko) aming sinusundan.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Naririnig niyo ba yun? Yun ang tunog ng pitaka ni Boyet na kasalukuyang nagluluksa.

Dahil malapit na ang Valentine's Day o ang dakilang araw ng mga puso, naisip ko na isapubliko na noon lamang ay isang masayang usapan na nauwi sa pagkakabuo ng mahiwagang dokumentong ito. Nabuo sa likod ng kuwarto ng 3-I sa eskwelahang Colegio San Agustin Makati, dalawang taon na ang nakalilipas.


Ang dokumentong ito ay para sa mga lalaki na nais lumabas kasama ang kanyang nililigawang babae ( o lalaki, o anumang bagay. Ewan ko ba kung ano trip ng mga tao sa mga panahong ito).

Maaaring tandaan ang isang mahalagang punto bago ipagpatuloy ang pagbabasa:

Ang dokumentong ito ay masasabing ideyal lamang, at hindi kailanman naging parte ng anumang pambansang batas na dapat sundan*. Isa lamang itong gabay para sa mga kapwa nating lalaki na ang tanging hangad lamang ay kaunting pagmamahal mula sa kanyang sinisinta.

*Sabagay, hindi naman lahat ng batas sa bansa ay nasusundan. Ehem,ehem!

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Dahilan ng pagkakagawa "Ang Opisyal na Badyet ng mga Bro" ("The Official Bro Budget")

Dahil sa panahon ngayon, na dying breed na ang mga "gentleman" at mga "prince charming", ginawa ang dokumentong ito upang ipakita sa mga babae na hinde, may natitira pa ring mga "knight in shining armor" sa Pilipinas, bagamat iba lang ang kanilang mga itsura at pinanggalingan. 

Muling ibinubuhay nito ang dating tradisyon na ang lalaki ang sasagot ng lahat ng gastusin tuwing lalabas. Ang mensahe na nais iparating ng dokumentong ito ay kaya ng lalaki na suportahan ang anumang mararating nila ng kanyang kasintahan, kung sakaling tumagal sila.

So, magkano nga ba ang kailangan ihanda namin pag lalabas?

Dahil panahon nanaman ng taghirap, nagmamahal ang presyo ng langis at gasolina, at uso pa rin ang "recession" sa Estados Unidos, kapag lalabas kayo ng kasintahan mo, ang pinakamababang halaga na dapat laman ng pitaka mo ay...

1500 pesos.

ANOOOOOOO DAAAW?!?!?!?!
(imahe mula sa  http://i.qkme.me/35lr5r.jpg  )

Oo, tama ang inyong nabasa. Maaaring tingnan na lamang sa susunod na imahe ang pagkakahati ng inilathalang badyet

Bakit nga ba 1500 pesos? Isang detalyadong paliwanag 

Kung titingnan ang graph sa itaas, nahahati ang ating badyet sa limang bahagi: Pagkain, sine, pagkatapos ng sine, "Extra fund", at ang "Emergency Fund". Ideal na tig-300 ang paghati sa bawat bahagi, ngunit maaaring madagdagan ito o mabawasan, depende sa sitwasyon at mga  pangyayari sa mismong date.

Sabihin nating ang plano ninyo ay mula tanghali (11:30 ng umaga) hanggang hapon 

(mga 5:30 p.m.). Una sa bahagi ng badyet ay ang para sa pagkain. Sabihin nating katamtaman ang lakas ng kain ng iyong kasama, kasya na ang 300 para sa inyong dalawa.  Nasa galing ng pananaliksik ng lalaki kung saan siya makakakita ng masarap na kainan ngunit magaan lang sa bulsa (o sa pagkakataong ito, alinsunod sa ating badyet). Swerte mo kung hindi masyado malakas kumain ang kanyang kasama. Kung nagkataon naman at hindi nag-almusal ang iyong kasama, siguraduhing kaya ng tiyan mo na tiisin ang tubig mula sa inyong kakainan, at manalanging malinis ang house water na kanilang inihahanda.*

*maaaring haluan ng kaunting rubbing alcohol yung tubig para maging malinis ito. Huwag sobrahan at baka maging vodka yang iinumin mo. Joke lang, huwag mong gawin 'to.

Hindi kumpleto ang isang date kung walang sine. Dahil kakakain niyo lamang, hindi na kailangang bumili ng papapakin habang nanonood ng sine. Tatagal rin naman ang kinain niyo, dahil kadalasan ay isa at kalahating oras lang naman ang mga sine ngayon. Huling tingin namin (mula sa pagkabuo ng dokumentong ito) ay sakto na ang 300 para sa isang pares ng ticket para sa sine. Ikaw na bahala kung gusto niyo pang 3D o IMAX yung papanoorin niyo, kaso lalagpas sa 300 yung gastos doon.

Ikatlo sa badyet ay para sa mga gawain pagkatapos niyo manood ng sine. Swerte kung busog pa kayo pareho, ngunit kung hindi ay maaari nang mag-merienda. Ito na rin ang oras ninyo para mag-ikot sa lugar ninyong pinuntahan. Kung nangangati kayong maglaro ay marami namang Timezone na nakakalat sa Metro Manila. Trabaho mo na para alamin kung ano ang trip ng kasama mo.

Susunod sa badyet ay ang "extra fund". Ito yung babawasan mo kapag naglalakad kayo sa mall, at biglang nakakita ang kasama mo ng bagay na gusto niyang bilhin. Talasan ang iyong tenga, dahil hindi niya ito sasabihin sa iyo ng diretso. At syempre naman, dahil gusto mo magpakitang-gilas sa kasama mo,"ililibre" mo siya ng bagay na ito (kung kakayanin ng extra fund.) Itong "extra fund" na rin ang babawasan mo kapag gusto mo magpasalamat sa magulang ng kasama mo kung pormal kang nagpaalam sa kanila para lumabas kayo.  Ikaw na bahala: Brownies, ensaymada... muli, alamin ang mga gusto ng magulang ng kasama mo. Ito na rin ang nagsisigurado na makakalabas kayo ulit, na ibig-sabihin naman ay dalawang linggo ka nanamang hindi kakain para pag-ipunan itong date niyo.

Huling bahagi ay nakalaan para sa mga emergency na maaaring mangyari sa inyo. Kunwari ay kailangan niyang mag-commute pauwi, mayroon kang pera para ihatid siya sa lugar nila. O di kaya ay nagutom kayo ulit, diba? Basta, ito na ang pinaka-huling babawasan sa lahat ng bahagi ng badyet, at gagamitin lamang kapag kailangan talaga.

Mga ilang paalala

Muli, ideyal lamang ang badyet na ito. Kung sabihin nating ang ideya ng ka-date mo ay ang fishball lamang sa kanto ng bahay nila, isang malaking Bonus iyon para sa iyo. Ayos!

Alalahanin na dahil malaking halaga ang kinakailangan ng badyet na ito, maaaring dalawang linggo pa lang bago ang aktwal na araw ay nag-iipon ka na (o kung gaano man katagal sa iyo para ipunin ang halagang ito)

Sana ay nakatulong sa inyo ang dokumentong ito.

Cheers!

-Myx

Mula sa isang taong kailanman ay hindi pa nasusubukan gamitin ang badyet na ito.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Maraming pasasalamat kina Edward, Francis, Fabio, Gian, Nicco, at kung sino pa man yung mga kasama natin sa 3-I noong pinag-uusapan natin ito.